گوش کنید دانلود پادکست
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 16/12 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 16/12 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 16/12 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 16/12 دنباله برنامه
  • 16h00 - 16h05 tu
    GMT 16h00 16/12 اخبار جهان
  • 16h05 - 16h30 tu
    GMT 16h05 16/12 دنباله برنامه
  • 16h30 - 16h44 tu
    GMT 16h30 16/12 اخبار جهان
  • 16h44 - 17h00 tu
    GMT 16h44 16/12 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است

سازوکار سرکوب و جامعۀ روشنفکری ایران-گفتگو با فرج سرکوهی

سازوکار سرکوب و جامعۀ روشنفکری ایران-گفتگو با فرج سرکوهی
 
فرج سرکوهی نویسنده و روزنامه‌نگار فرج سرکوهی

بیست سال از "قتل های زنجیره ای" آذرماه ۱٣۷۷ گذشت. بیست سال پیش در اول آذرماه ١٣۷۷ داریوش فروهر و همسرش پروانه اسکندری در منزل شان در تهران توسط مأموران امنیتی حکومت اسلامی ایران با ضربات چاقو به قتل رسیدند. بیست سال است که هیچ دادگاه صالحی در داخل ایران به صورت علنی و شفاف به قتل های سیاسی مخالفان و روشنفکران ایرانی طی دهه های هفتاد و شصت رسیدگی نکرده و مسببان این فجایع توضیحی در مورد این جنایات به افکار عمومی ارایه نداده اند.

آیا حکومت اسلامی ایران در این تلاش بوده که این قتل ها را شامل مرور زمان کند و به این ترتیب آنها را از یادها پاک کند؟ آیا این جنایات فراموش شدنی هستند؟ بیست سال پس از قتل های سیاسی سال ۱٣۷۷ سازوکار سرکوب، ارعاب و قتل مخالفان و دگراندیشان در ایران در چه وضعیتی است؟ چرا نوعی سکوت همچنان بر فضای دست کم بخشی از جامعه روشنفکری ایران در خصوص این سازوکار حاکم است، در حالی که از دی ماه گذشته جامعۀ مدنی ایران از خلال اعتراض های روزمره اش علناً این سازوکار حذف و سرکوب را به چالش کشیده است؟

فرج سرکوهی، نویسنده و روزنامه نگار مقیم آلمان در پاسخ به این پرسش ها از جمله گفته است :  به جای "قتل های زنجیره ای" بهتر است از "قتل های سیاسی" طی دهه های شصت و هفتاد در ایران صحبت کنیم که شامل شمار بسیار بالایی از منتقدان و مخالفان حکومت اسلامی می شود، یعنی همۀ کسانی که از نگاه حکومت اسلامی ایران تهدیدی بالقوه علیه موجودیت آن به شمار می رفتند. او گفته است که دو بازوی اصلی این سازوکار سرکوب، حذف فرهنگی دگراندیشان از طریق سانسور و حذف فیزیکی یا قتل آنان توسط همۀ دستگاه های سرکوب و ارعاب جمهوری اسلامی ایران بوده است. فرج سرکوهی تأکید می کند که جنبش های اعتراضی که از دی ماه گذشته در ایران آغاز شده یک نقطۀ عطف به شمار می رود، زیرا، اینبار مردم مستقیماً سازوکار ارعاب و قتل را با صدای بلند در خیابان های کشور آماج حملات خود قرار می دهند، هر چند، صرف نظر از برخی استثناء ها، بخش مهمی از جامعۀ روشنفکری ایران هنوز به طور شایسته این سازوکار را به چالش نکشیده است. این رویکرد، به گمان فرج سرکوهی، دلایل گوناگون دارد از جمله تداوم سرکوب در اشکال نوین آن و عقیم شدن بخشی از جامعۀ روشنفکری ایران طی بیست سال گذشته در نتیجۀ دنباله روی از آنچه که اصلاح طلبی دینی نامیده شده است...       

 

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. بعدی >
  6. آخرین >
برنامه‌ها
 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است