گوش کنید دانلود پادکست
  • 14h00 - 14h05 tu
    GMT 14h00 15/04 اخبار جهان
  • 14h05 - 14h30 tu
    GMT 14h05 15/04 دنباله برنامه
  • 14h30 - 14h44 tu
    GMT 14h30 19/04 اخبار جهان
  • 14h44 - 15h00 tu
    GMT 14h44 19/04 دنباله برنامه
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 19/04 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 19/04 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 19/04 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 19/04 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است
اروپا

با مرگ ویتوریو، "برادران تاویانی" به افسانه‌های سینما پیوستند

media ویتوریو تاویانی – فستیوال برلین، ٢٠١٢ – برادران تاویانی خرس طلایی را به خاطر فیلم "سزار باید بمیرد" دریافت کردند. Reuters

ویتوریو تاویانی، فیلمساز ایتالیایی که در بیش از نیم قرن فعالیت سینمایی همیشه با برادرش پائولو همکاری کرد، در ٨٨ سالگی از دنیا رفت. برادر کوچک‌تر که ٨۶ سال دارد، سال گذشته برای اولین بار به تنهایی یک فیلم ساخته بود.

"برادران تاویانی" وارث اعتبار و قدر و منزلت نئورآلیسم ایتالیا هستند. آنان که کار سینما را تحت تأثیر روسلینی و ویتوریو دسیکا شروع کردند، با همان نگاه واقع‌گرا اما در عین حال سخت شاعرانه و لطیف، جامعۀ ایتالیایی را زیر نظر داشتند.

ویتوریو و پائولو که فرزندان یک وکیل ضد فاشیست بودند، مثل اسلاف خود به نقد اجتماعی و سیاست کشش داشتند و حتی در آغاز کار، فیلم‌های مستندی هم ساختند. اما از همان سال ١٩۶٢ و نخستین فیلم بلند سینمایی (مردی برای سوزاندن) که ماجراهای یک کارگر مارکسیست را در مقابله با مافیای سیسیلی حکایت می‌کند، لحن فیلم از واقع‌گرایی خشک دور می‌شود و گاه – انگار بی‌اختیار - رنگ شاعرانه می‌گیرد.

شعر و نگاه شاعرانه هیچوقت دو برادر  را رها نکرد. ویتوریو می‌گفت: "سینما همۀ زندگی من است. بدون سینما از من شبحی باقی می‌ماند که در مه پراکنده می‌شود".

اما این نگاه شاعرانه هیچگاه واقعیات تلخ ایتالیا و تاریخ آن را نادیده نگرفت. در سال ١٩٧٧، فیلم "پدرسالار" که زندگی سخت و پر از محرومیت یک "بچه دهاتی" را نشان می‌دهد برندۀ نخل طلای فستیوال کن شد. با اینحال برخی منتقدها از خشونت فیلم که به عقیدۀ آنها گاه به مرز "وقاحت" نزدیک می‌شد انتقاد کردند و فیلم را لایق نخل طلا ندانستند. شاید از جمله به این دلیل که برادران تاویانی استفادۀ جنسی از اسب و الاغ را در میان روستائیان فقیر جنوب ایتالیا همچون امری طبیعی و روزمره تصویر کرده بودند.

در سال ١٩٧٧، دو برادر به اتفاق گفته بودند: "نمی‌دانیم چطور خواهیم توانست تنها کار کنیم. تا زمانی که در همین حالت رازآمیز هم‌نفس بمانیم، با یکدیگر فیلم خواهیم ساخت". وقتی خبرنگارها از آنان می‌پرسیدند که در فلان فیلم کدام قسمت از ویتوریو است یا چه وظیفه‌ای بر عهدۀ پائولو بوده، آنها به شوخی جواب می‌دادند: "وقتی شیرقهوه می‌خورید آیا می‌توانید بگویید شیر از کجا و قهوه از کجا شروع می‌شود؟"

پارسال (٢٠١٧)، برادر کوچکتر، پائولو، برای اولین بار در عمرش به تنهایی فیلم ساخت. با اینحال فیلم "مسئلۀ خصوصی" به اسم برادران تاویانی اکران گرفت. اما اینک پائولوی ٨۶ ساله باید راه خود را در تنهایی ادامه دهد.

 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است