گوش کنید دانلود پادکست
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 19/01 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 19/01 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 19/01 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 19/01 دنباله برنامه
  • 16h00 - 16h05 tu
    GMT 16h00 19/01 اخبار جهان
  • 16h05 - 16h30 tu
    GMT 16h05 19/01 دنباله برنامه
  • 16h30 - 16h44 tu
    GMT 16h30 19/01 اخبار جهان
  • 16h44 - 17h00 tu
    GMT 16h44 19/01 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است

"ث.ژ.ت." و الگوهای سندیکالیسم در فرانسه

 

زندگی سندیکایی در فرانسه سنتاً با سرمشق "ث.ژ.ت."، نخستین سندیکای کارگری این کشور، عجین شده است. "استفن سیرو" جامعه شناس و مؤرخ جنبش کارگری فرانسه از این سرمشق تحت عنوان "انتظام مبارزاتی" Régulation conflictuelle یاد کرده است. یعنی رسیدن به سازش در مناسبات کار و سرمایه از خلال مبارزۀ صنفی و اجتماعی.

 در اینباره او می گوید :  

"ث.ژ.ت." تاریخاً نخستین سندیکای کارگری فرانسه بوده است که وسیعاً الگوی سندیکالیسم این کشور را تحت تاثیر و سلطۀ خود قرار داده است. این الگو بر اصلی مبتنی است که من از آن تحت عنوان "انتظام مناسبات اجتماعی از خلال مبارزه" نام می برم. به این معنا که مطالبه ای طرح می شود و حول آن مناسبات قدرتی شکل می گیرد و در صورتی که طرف مقابل آمادۀ مذاکره باشد، مذاکره برای رسیدن به توافق آغاز می شود، البته اگر طرف مقابل آمادۀ انجام مصالحه باشد.  
این سرمشق که ریشه در تاریخ و سنت های مبارزاتی فرانسه دارد تا پایان دهۀ ۱۹۷۰الگوی مسلط اعتراض و مبارزات سندیکایی در این کشور بوده است. از این منظر می توان در قیاس با دیگر جوامع پیشرفتۀ اروپایی از "استثنای فرانسه" سخن گفت : از جمله نادر کشورهای جهان که حق اعتصاب را در قانون اساسی خود به ثبت رسانده است.
با این حال، نباید از یاد برد که "ث.ژ.ت." خود را سندیکایی رفرمیستی می داند حتا اگر مبارزات صنفی ابزار مهم این سندیکا برای رسیدن به اهداف و خواسته هایش بوده است (دست کم ۹۵درصد توافقات واحدهای اقتصادی میان نمایندگان کارگران و کارفرمایان فرانسه به تأئید "ث.ژ.ت." می رسند).
اما، با تحولات عمیقی که از اوایل دهۀ ۱۹۸۰در اقتصاد فرانسه پدیدار و با روی کار آمدن نخستین رییس جمهوری سوسیالیست این کشور طی جمهوری پنجم همزمان شد، پدیدۀ تازه ای نیز در زندگی سندیکایی این کشور شکل گرفت که از آن بعضاً تحت عنوان "سانتریسم" یاد کرده اند.
این دوره که از سال ۱۹۸۵و سپس با انتخاب "برنارد تیبو" به عنوان دبیر کل سندیکای "ث.ژ.ت." به اوج می رسد و حدود یک ربع قرن نیز به درازا می کشد شاهد دگردیسی مهمی در رویکرد و الگوی مبارزاتی "ث.ژ.ت." است. در این دوره نخستین سندیکای کارگری فرانسه همانند سندیکاهای سنتاً رفرمیست نظیر "ث.اف.د.ت" یا "اف او" بیش از پیش به سمت سرمشق "پیشنهاد و مذاکره" که تاریخاً الگوی مسلط سندیکاهای کارگری آلمان یا کشورهای اسکاندیناوی به ویژه سوئد بوده، تمایل پیدا می کند. اما، به کارگیری این سرمشق طی این دوره سندیکای "ث.ژ.ت." را نیز دچار تزلزل و بی ثباتی می کند به ویژه در قیاس با رقیبانی که سنتاً روش رفرمیستی را از آغاز در زندگی سندیکایی فرانسه به کار بسته بودند.
به همین خاطر در آخرین کنگره "ث.ژ.ت." که در آوریل ٢٠١٥ برگزار و به انتخاب دبیر کل جدید این سندیکا، "فیلیپ مارتینز"، منتهی شد شیوۀ "مذاکره و پیشنهاد" برای رسیدن به توافق به حاشیه رفت. این چرخش یا در واقع رجعت به اصل با نوعی بدبینی نیز نسبت به رهبری رفرمیستی "ث.ژ.ت." نیز تؤام بود که از سوی اعضای سندیکا به مماشات با صاحبان سرمایه و قدرت و فساد متهم شد.از نگاه اعضای سندیکای "ث.ژ.ت" احیای سنت گذشته ضروری است، به ویژه در مناسبات جدید قدرت میان کار و سرمایه و در دوره ای که کارفرمایان فرانسوی تمایل چندانی به مصالحه و سازش از خود نشان نمی دهند. 
اما، احیای گذشته نیز فی نفسه کافی نیست. زیرا، نخستین هدف یک سندیکای کارگری توسعه سندیکالیسم و مبارزات سندیکایی است و این هدف متحقق نمی شود مگر آنکه سندیکاهای کارگری همواره این پرسش را پیش روی خود قرار دهند که اقدام های آنها چه تاثیری بر وضعیت و زندگی کارگران می گذارند.
 اما، از منظری دیگر، چرخش در سرمشق سندیکایی "ث.ژ.ت." با اوضاع سیاسی فرانسه و دورنما و تبعات انتخابات ریاست جمهوری این کشور در سال ۲۰۱۷نیز مرتبط است که طی آن به احتمال قریب به یقین نامزد حزب سوسیالیست از همان دور نخست حذف خواهد شد و در دور دوم انتخابات ، نامزد حزب راست افراطی (موسوم به "جبهۀ ملی") و نامزد لیبرال ها ("جمهوری خواهان") بر سر چگونگی اجرای یک طرح اقتصادی نئولیبرال با یکدیگر رقابت خواهند کرد، بی آنکه هیچیک از گرایش های مهم چپ بتوانند در موضع کسب قدرت و یا تثبیت خود به عنوان یک نیروی اجتماعی اثرگذار قرار بگیرند. 
در حقیقت انتخابات ریاست جمهوری سال۲۰۱۷پراکندگی صفوف چپ فرانسه را تشدید خواهد کرد و به همین دلیل سندیکای "ث.ژ.ت." از خلال مبارزات امروز خود را برای رویارویی های سخت تر فردا آماده می کند.
به نظر آلن تورن، جامعه شناس فرانسوی و نظریه پرداز جنبش های اجتماعی، "ناخوشی اجتماعی" فرانسه که اینک حول جدال اجتماعی بر سر اصلاح یا عدم اصلاح قانون کار تبلور یافته آئینۀ جهش و دگردیسی ساختاری این جامعه است که می کوشد با خروج از الگوی جامعۀ صنعتی وارد جامعۀ فراصنعتی شود و این گذار در جامعه ای که در آن تاریخاً کار منشاء ارزش و منزلت اجتماعی افراد بوده از هر لحاظ بسیار دردناک است. او می گوید :
هم اکنون در فرانسه با جامعه ای روبرو هستیم که می کوشد با مشکلات فراوان از جامعۀ گذشته صنعتی خارج شود، بی آنکه بدانیم وارد چه جهانی می شویم و علیه چه چیزی باید بجنگیم. با این حال، همه نسبت به دستاوردهای خود در جامعه صنعتی گذشته آگاه هستند و می بینند که ناگهان همه چیز در حال انقراض و نابودی است. چنین وضعیتی برای مردم غیرقابل پذیرش است. از این منظر، دولت و تصمیم گیرندگان در فرانسه کاملاً نسبت به روحیه عمومی مردم بی توجه بوده اند. فراموش نکنیم که صنعت زدایی در فرانسه جریان دارد. فرانسه جامعه ای در حال گذار است. کشوری است که در آن "فرانسۀ مدرن" نسبت به کل جامعه در موقعیت اقلیت قرار گرفته، اقلیتی که مشکلات را به مسائل صرف فنی فرو می کاهد.
در این حال، مارسل گُشه فیلسوف و مورخ فرانسوی معتقد است که آنچه در جنبش های جاری فرانسه از جمله جنبش سندیکایی قابل توجه است خصلت دفاعی و ای بسا شکست طلبانۀ آنها است. به این معنا که شعار اعتراض های کنونی "مقاومت" است آنهم "مقاومت" در مقابل طرحی که عاقبت معترضان خواهند پذیرفت، زیرا مقاومت آنها حامل هیچ بدیل و تصور روشنی از آینده نیست.
آندره گُرز به وضوح خطوط اساسی این آینده را در آثارش منعکس و در نظریۀ "پایان کار"ش، یعنی پایان کار بمثابۀ منشاء ارزش و منزلت اجتماعی خلاصه کرده بود. سرمایه داری فراصنعتی فرانسه، همانند دیگر سرمایه داری های پیشرفته میلیون ها شغل را نابود کرده و میلیون ها شغل دیگر را نیز از بین خواهد برد و در مقابل این روند گریز ناپذیر خروج از اقتصاد صنعتی مناسب ترین رویکرد اصلاح طلبانه یا انقلابی نه نوستالژی و احیای گذشتۀ سپری شده بلکه گسترش حقوق جدید اجتماعی از خلال جدا کردن رابطۀ کار و درآمد است.
بی دلیل نیست که به گفتۀ مارسل گُشه از نگاه عاملان اجتماعی فرانسه، آینده اینک خود را در نگرانی عمیق متبلور می سازد. به همین دلیل او اضافه می کند که مقاومت امروز بر ناامیدی استوار است و نه امید به برقراری آینده ای بهتر که در گذشته محرّک جنبش های مهم اجتماعی بود. مارسل گُشه می افزاید که جدال اجتماعی امروز نه حول آینده که حول گذشته صورت می گیرد و چنین سناریویی تنها به سود کسانی است که همواره از ادامه و حفظ وضع موجود سود برده اند.
 

 

  • حقوق حداقل در فرانسه و در قیاس با اروپا

    حقوق حداقل در فرانسه و در قیاس با اروپا

    در سال ۱۹۵٠ "رُنه پل‌ون"، رئیس وقت شورای دولت فرانسه، در تلاش هایش برای جلوگیری از توسعۀ نفوذ حزب کمونیست این کشور حقوق حداقل را برای اولین بار در فرانسه دایر کرد. از …

  • چرا طرح اصلاح نظام بازنشستگی فرانسه ناعادلانه است؟

    چرا طرح اصلاح نظام بازنشستگی فرانسه ناعادلانه است؟

    تظاهرات و اعتصابات سراسری در فرانسه علیه طرح اصلاح قانون بازنشستگی وارد دومین ماه خود شده است. در حالی که دولت طرح خود را در جهت رعایت انصاف و عدالت معرفی می کند، معترضان …

  • ماکرون رویاروی بزرگترین جنبش اجتماعی سه دهۀ اخیر

    ماکرون رویاروی بزرگترین جنبش اجتماعی سه دهۀ اخیر

    از پنجم دسامبر فرانسه وارد یکی از بزرگترین، اگر نه مهمترین اعتصاب های سراسری خود، طی دست کم سی سال اخیر می شود. به همین خاطر این اعتصاب ها علیه طرح دولت برای اصلاح نظام های …

  • اخلاقیّات امروز فرانسویان

    اخلاقیّات امروز فرانسویان

    از سال ١٩٨۱ کلیه کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا هر ٩ سال نتایج تحقیقات نسبتاً گسترده ای را در مورد تغییر و تحولات ارزش های ملی خود در زمینه های اخلاق، مناسبات اجتماعی، سیاست، …

  • کودکان محروم در فرانسه

    کودکان محروم در فرانسه

    سی سال پیش در بیستم نوامبر ١٩٨٩ کنوانسیون بین المللی حقوق کودک به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل رسید. سه دهه پس از تصویب آن در سازمان ملل، این کنوانسیون بیش از هر معاهده …

  • دانشجویان و فقر در فرانسه

    دانشجویان و فقر در فرانسه

    دوازدهم نوامبر گذشته دانشجویان فرانسوی در شماری از شهرهای این کشور علیه فقر و محرومیت های اجتماعی دست به تظاهرات زدند. علت این اعتراض ها اقدام ناامیدانۀ جوان بیست و دو …

  • باربارا کسَن : زن سوفسطایی که دریدا را وارد آکادمی فرانسه کرد

    باربارا کسَن : زن سوفسطایی که دریدا را وارد آکادمی فرانسه کرد

    در سوم ماه مه گذشته "باربارا کسَن" (Barbara Cassin)، زبان شناس تاریخی، فیلسوف و مدیر بازنشستۀ تحقیق در "مرکز ملی تحقیقات علمی" فرانسه به عضویت آکادمی این کشور درآمد. …

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. بعدی >
  6. آخرین >
برنامه‌ها
 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است