گوش کنید دانلود پادکست
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 23/09 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 23/09 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 23/09 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 23/09 دنباله برنامه
  • 16h00 - 16h05 tu
    GMT 16h00 23/09 اخبار جهان
  • 16h05 - 16h30 tu
    GMT 16h05 23/09 دنباله برنامه
  • 16h30 - 16h44 tu
    GMT 16h30 23/09 اخبار جهان
  • 16h44 - 17h00 tu
    GMT 16h44 23/09 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است

رهایی جنسی در پاریس دهه های ۱۹۶۰-١٩۵٠

رهایی جنسی در پاریس دهه های ۱۹۶۰-١٩۵٠
 
به گفتۀ ورونیک بلان شر وجود دختران جوان پاریسی طی سال های ۱۹۶۰-١٩۵٠ مملو از شور زندگی برغم ناملایمات بود. MF

جنبش مه ۱۹۶۸ را عموماً عصیان جوانان علیه ارزش های سنتی جامعۀ پدرسالار خوانده اند که در شخصیت تاریخی ژنرال دوگل تجسم می یافت. به همین دلیل شاید مهمترین دستاورد اجتماعی این جنبش رهایی زنان و دستیابی آنان به حقوقی باشد که جامعۀ محافظه کار فرانسه آنها را به راحتی نمی پذیرفت و در برابرشان سخت مقاومت می کرد. اما، این عصیان به ویژه عصیان زنان علیه تبعیض های جنسیتی یک شبه پدید نیامد. به گمان پژوهشگر فرانسوی، ورونیک بلان شر، زمینه های تاریخی این عصیان را باید در رفتار گروه اجتماعی جدیدی از دختران نوجوان پاریسی دهه های ۱۹۶۰-١٩۵٠ یافت که ادبیات رسمی یا اجتماعی وقت آنان را "دختران هرزه" (mauvaises filles) یا "منحرف" (déviantes) می نامید.

ورونیک بلان شر در تحقیق خود (باعنوان، دختران ولگرد، سارق، هرزه و تحت مراقبت، از آزادی پاریس تا آزادی جنسی*) به شیوۀ میشل فوکو به اسناد و مدارک قضات دادگاه های کودکان، گزارشات روانشناسان و مددکاران اجتماعی، یادداشت های پزشکان کودک، مکاتبات دادگاه ها و والدین "دختران عاصی" استناد کرده که همگی به گفتۀ او مملو از تحقیقات میدانی هستند و انگاره های مسلط یک دورۀ تاریخی – فرانسۀ بعد از دومین جنگ جهانی را با همۀ مشکلات و مسائل اش به تصویر می‌کشند.

ورونیک بلان شر می گوید که کلیه این گزارشات، مکاتبات و یادداشت ها ناخواسته از عزم راسخ دختران نوجوان پاریسی برای دستیابی به رهایی حکایت می کنند که نوعاً بستر رهایی جنسی زنان و جامعۀ فرانسه در اواخر دهۀ ١۹۶۰ میلادی را رقم زد. منشاء این عزم چیست؟

ورونیک بلان شر در پاسخ به این پرسش تصریح می کند که دختران نوجوان پاریسی دهه های  ۵٠ و ۶۰ میلادی که همگی از طبقات فرودست، فقیر و کارگری و در جدال دایمی با مشکل حاد مسکن بودند، پیش از هر چیز "فرزندان جنگ" دوم جهانی به شمار می رفتند که والدین و بستگان دور و نزدیک خود را در این جنگ از دست داده بودند و آسیب های روحی ناشی از جنگ بسیاری از آنان را به خودکشی و آوارگی یا فرار از خانه ای که واقعاً وجود نداشت وا داشته بودند.

در اواسط سال های ١٩۵٠ بین ۸ تا ١۰ درصد مستاجران پاریسی یعنی حدود ۴٣٠ هزار نفر از جمله ۳٩ هزار کودک را افرادی تشکیل می دادند که سرپناه واقعی نداشتند. بسیاری از خانواده ها در اتاق هایی به مساحت دوازده متر مربع زندگی می کردند. نیمی از این اتاق ها از آب و برق و تقریباً همگی آنها از آشپزخانه بی بهره بودند. در این دوره ۱٠ درصد جوانان بین ١۸ تا ۲١ سال در مسافرخانه های غیرقابل سکونت به همراه والدین شان و گاه بدون آنان زندگی می کردند و غالب این مسافرخانه ها در محلاتی نظیر "پیگال"، "بلانش"، "شانزه لیزه" و یا اطراف "بربس" قرار داشتند.  

ورونیک بلان شر می گوید که او در کاوش های خود به اسنادی دست یافته که در آنها دختران نوجوان ساکن این محلات به وضوح می گویند که قربانی تجاوزهای مکرر بوده اند بی آنکه صدای آنان گوش شنوایی بیابد به ویژه اینکه غالب واکنش های رایج در این دوره دختران قربانی را مسئول تجاوز معرفی می کردند.

با این حال، دختران نوجوان پاریسی دهه های ۵٠ و ۶۰ میلادی عادت نداشتند خود را در قالب یک قربانی محبوس کنند و وجود آنان، برغم ناملایمات و خطرات روزمرۀ زندگی، مملو از شور زندگی، آزمودن و خطر کردن و عزم آنان برای رسیدن به رهایی و برابری محرّک پیشرفت های حقوقی و اجتماعی بی سابقۀ زنان در سال های ١۹۷۰ میلادی بود.

ورونیک بلان شر یادآوری می کند که در پایان دومین جنگ جهانی بازسازی گستردۀ فرانسه آغاز و همزمان دادگاه های ویژه کودکان دایر شده بود و قضات و روانشناسان و مددکاران امور کودکان و نوجوانان کار خود را آغاز کرده بودند.

به گفتۀ ورونیک بلان شر  این محاکم ویژه که عمدتاً به موضوع بزه یا بزهکاری در نزد کودکان رسیدگی می کردند رویکردی تماماً جنسیتی داشتند که در اصل میراث قرن نوزدهم به شمار می رفت. ریشۀ این رویکرد تصورات بنیادین جامعه ای بود که به هیچ وجه عصیان و سرپیچی دختران جوان را نمی پذیرفت که از نظر جامعه باید پیش از هر چیز مطیع و رام می بودند و خود را برای مهمترین وظیفۀ یک زن یعنی مادر شدن آماده می ساختند. در این دوره اگر دختر (نو)جوانی کارش به محکمه می کشید از نگاه عمومی علت آن باید در "انحراف" و "هرزگی" خود دختر جستجو می شد. ورونیک بلان شر می گوید که در این دوره قضات و پزشکان و روانشناسان، همه چیز را به جنسیت و جسم دختران نسبت و تنزل می دادند.

او می گوید دخترانی که در این سال ها "هرزه" خوانده می شدند شب های خود را تا پاسی از شب در میکده ها و اماکن رقص و پایکوبی می گذراندند و در کامجویی جنسی به هیچیک از قیدوبندهای جامعۀ زمان خود پایبند نبودند.

برای مقابله با این گرایش در سال های ١٩۵٠ و ١۹۶٠ بسیاری از خانواده ها گاه با تبانی محاکم دختران خود را از همان نخستین سال های نوجوانی  در مدارس شبانه روزی وابسته به کلیسا ثبت نام یا در حقیقت محبوس می کردند. به گفتۀ ورونیک بلان شر چنین تصمیم هایی بیشتر جامعۀ فرانسه قرن نوزدهم را تداعی می کرد که در آن دستگاه قضایی و کلیسا گاه مشترکاً آموزش دختران جوان بی سرپرست را برعهده می گرفتند

دختران پاریسی سال های ١۹٦٠-١٩۵۰ دورۀ منحصربفردی را تجربه می کردند. پاریس این دوره پاریس آزاد شده از چنگال اشغالگران آلمان نازی طی دومین جنگ جهانی بود که در عین حال بازسازی خارق العادۀ خود را آغاز می کرد. در این دوره پاریس بیش از هر زمان شاید تضاد طبقاتی و اختلاف میان محلات بورژوایی و کارگری را در دورۀ مدرن تجربه می کرد. به موازات افزایش بی سابقه و بی وقفۀ جمعیت، پاریس برای اولین بار شاید حوزۀ عمومی بسیار گسترده ای را در اختیار نوجوانان و جوانان قرار میداد که به بی‌شماری از محلات ملاقات و آشنایی میان جوانان شباهت داشت. در این فضای گسترده دختران با همجنسان و مردان جوانی که غالباً کارگر بودند یا دانشجویان محلۀ "سن ژرمن" آشنا می شدند. تسخیر این فضای عمومی به بستر یکی از بزرگترین عصیان های اجتماعی زنان، دانشجویان، جوانان و کارگران در سال ۱٩۶٨علیه جامعه پدرسالار و دستیابی زنان به حقوقی بی سابقه تبدیل شد.  

*Véronique Blanchard, Vagabondes, voleuses, vicieuses - Adolescentes sous contrôle, de la Libération à la libération sexuelle  , Editions François Bourin, 2019.

  • ادوارد اسنودن فرانسه را رویاروی ارزش های خود نهاده است

    ادوارد اسنودن فرانسه را رویاروی ارزش های خود نهاده است

    کارمند پیشین "آژانس ملی امنیت" آمریکا، ادوارد اسنودن، که از سال ۲۰۱۳ ناچار شد در روسیه پناهنده شود اخیراً ابراز امیدواری کرده که فرانسه با درخواست پناهندگی او موافقت …

  • تک‌زبانی، چندزبانی و آموزش در فرانسه

    تک‌زبانی، چندزبانی و آموزش در فرانسه

    همانند بسیاری از کشورهای دیگر، فرانسه  کشوری است چند زبانه و به دلایل مختلف از جمله به دلیل جغرافیایی همواره چنین نیز بوده است. بخش مهمی از کودکان این کشور قادرند به …

  • فضا عرصۀ جدید دکترین دفاعی فرانسه

    فضا عرصۀ جدید دکترین دفاعی فرانسه

    در ۲۵ ژوئیه گذشته فلورانس پرلی، وزیر دفاع فرانسه، با معرفی راهبرد دفاع فضایی این کشور اعلام کرد که فرانسه ۷۰۰ میلیون یورو دیگر به بودجهٔ دفاع فعال از ماهواره هایش اضافه …

  • تبعات کاهش بودجۀ دولتی مدارس فرانسوی در خارج از کشور

    تبعات کاهش بودجۀ دولتی مدارس فرانسوی در خارج از کشور

    مدارس فرانسه در خارج از کشور وظیفۀ پرورش روح انتقادی، آشنا کردن دانش آموزان با فرهنگ شهروندی و لائیسیته در محیط های چندفرهنگی و چندزبانه را دارند که در نهایت بخشی از …

  • فرانسه در آئینۀ جنگ استقلال الجزایر

    فرانسه در آئینۀ جنگ استقلال الجزایر

    ۵٧ سال پیش در چنین روزهایی الجزایر، از قدیمی ترین و مهمترین مستعمرات فرانسه، پس از هشت سال جنگ های خونین داخلی به استقلال دست یافت و منشاء تحولات بزرگ بین المللی و بحران …

  • دگردیسی نظام همبستگی در فرانسه

    دگردیسی نظام همبستگی در فرانسه

    «فرناند برودل»، موّرخ معروف فرانسوی می‌گفت : «تاریخ جهان، تاریخ جمعّیت است.» از این منظر، می‌توان گفت که تاریخ بشریت گسست بی سابقه‌ای را تجربه می‌کند. در گذشته کهولت …

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. بعدی >
  6. آخرین >
برنامه‌ها
 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است