گوش کنید دانلود پادکست
  • 14h00 - 14h05 tu
    GMT 14h00 24/05 اخبار جهان
  • 14h05 - 14h30 tu
    GMT 14h05 24/05 دنباله برنامه
  • 14h30 - 14h44 tu
    GMT 14h30 24/05 اخبار جهان
  • 14h44 - 15h00 tu
    GMT 14h44 24/05 دنباله برنامه
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 24/05 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 23/05 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 24/05 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 23/05 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است
خبر فوری
در اثر انفجار در مسجد التقوا در ناحیه نهم شهر کابل، مولوی سمیع‌الله ریحان، امام جماعت این مسجد کشته و دستکم ۱۶ نفر دیگر مجروح شدند

سنت "مطربی" و دستاوردهای تجدد

سنت
 
سنت مطربی در ایران همیشه با اکراه اجتماعی و مذهبی مواجه بوده است dr

با دگرگون شدن داوری تاریخی در ایران، نگاهی که نسبت به هنر و فرهنگ عامیانه وجود داشت نیز تغییر کرده است. اندک اندک میراث چند قرن اخیر که موسیقی و رقص و نمایش را کارهای ناپسند می‌دانست شکاف برمی‌دارد و نگرشی تازه نسبت به این بخش از فرهنگ شکل می‌گیرد. در این میان سنت "مطربی" و دنباله‌های آن هنوز چندان شناخته شده نیست.

هوشنگ جاوید، پژوهشگر موسیقی معتقد است که بنگاه‌های شادمانی که در محلات سیروس و پامنار تهران به وجود آمد، نتیجۀ بیرون آمدن مطرب‌ها از دربار قاجار بود. ظاهراً مظفرالدینشاه که به شدت مذهبی و خرافی بود از نگاه داشتن مطربان در دربار گهگاه دچار عذاب وجدان می‌شد. ساسان فاطمی موسیقیدان و پژوهشگر موسیقی نیز در گفتگویی با سایت تاریخ ایرانی تحت عنوان "مشروطه موسیقی را از دربار جدا کرد" در مورد پادشاه قاجار می‌گوید که حواسش جمع بود "که یکوقت کاری نکند که علما اعتراضی بکنند. اما در حد معمول می‌توانست در اندرونی گروه مطرب، پسربچۀ رقاص یا رقصندۀ زن بیاورد و کسی کاری به کارش نداشت"...

با پایان گرفتن کار قاجار و رواج فرهنگ مشروطه، کم‌کم تئاتر مدرن به شیوۀ اروپایی به ایران راه یافت. در عین حال زبان تازه‌ای در شعر و ادب رایج شد که خصوصیت اصلی آن گرایش به سادگی و نزدیکی به زبان روزمره بود. یک وجه این فرهنگ انتقاد از اوضاع سیاسی و اجتماعی بود و وجه دیگر آن، سرگرم کردن و خنداندن مردم.

رادیو ایران

اما در مرحلۀ بعد پیوند یا ترکیبی غیرقابل انتظار شکل گرفت. با تأسیس رادیو ایران، زبان طنزی که به لطف دهخدا یا محمدعلی افراشته رشد کرد و تئاتری که به همت کسانی چون حسن مقدم و عبدالحسین نوشین به  کشور راه یافت، با سنت‌های قدیمی‌تر "مطربی" به هم آمیخت. محصول این معجون تاریخی بخصوص در برنامه‌های سرگرم‌کنندۀ رادیو کاملاً روشن است.

ادامۀ طنز و سبک کسانی چون حسین توفیق، غلامرضا روحانی (ملقب به اجنه) یا محمدعلی جمالزاده به نسل بعدی و کسانی چون پرویز خطیبی، ابوالقاسم حالت و بعد از آن منوچهر محجوبی منتقل شد. به موازات این نسل تازه که جایگاهی در رسانه‌ها یافته بود، بازیگران و هنرمندانی چون مجید محسنی، مرتضی احمدی یا حمید قنبری، اجرای سبک تازۀ طنز و ارائۀ آن را روی صحنه و یا از طریق رادیو به عهده گرفتند...

نمونه‌ای از قطعات مطربی و ضربی‌خوانی را در فایل صوتی گوش کنید

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. بعدی >
  6. آخرین >
برنامه‌ها
 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است