گوش کنید دانلود پادکست
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 12/11 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 12/11 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 12/11 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 12/11 دنباله برنامه
  • 16h00 - 16h05 tu
    GMT 16h00 12/11 اخبار جهان
  • 16h05 - 16h30 tu
    GMT 16h05 12/11 دنباله برنامه
  • 16h30 - 16h44 tu
    GMT 16h30 12/11 اخبار جهان
  • 16h44 - 17h00 tu
    GMT 16h44 12/11 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است
آسیا و اقیانوسیه

لیبراسیون: "سیلوُویکی"ها، دولت پنهان و ستون فقرات "ماتریس" سیستم سیاسی در روسیه هستند

media  
ولادیمیر پوتین از مأموران "کا گ‌‌ ب" بود که به محض رسیدن به قدرت در روسیه، دوستان و همکاران سابق خود را در مقام‌ها و مناصب کلیدی و امنیتی روسیه قرار داد. DR

روزنامه لیبراسیون در شماره امروز خود مقاله‌ای را به "سیلوُویکی"ها در روسیه اختصاص داده است. "سیلوُویکی"ها اصطلاحاً به اعضای آژانس‌های اطلاعاتی و امنیتی-انتظامی روسیه اتلاق می‌شود؛ گروه بزرگی که ولادیمیر پوتین را برای کنترل روسیه یاری می‌دهند. این گروه، ستون فقرات "ماتریس" سیستم سیاسی روسیه را تشکیل می‌دهد و به گفته "نیکلای پتروف" کارشناس سیاسی متخصص روسیه، در اتاق فکر "شاتام هاووس"، این گروه بزرگ به منزله یک "حکومت پنهان" در روسیه است.

لیبراسیون می‌نویسد، ولادیمیر پوتین که خود نیز از مأموران "کا گ‌‌ ب" بود، به محض رسیدن به قدرت در روسیه، دوستان و همکاران سابق خود را در مقام‌ها و مناصب کلیدی و امنیتی روسیه قرار داد. اکثریت مقام‌های ارشد امنیتی روسیه، از دوستان و همکاران نزدیک پوتین هستند که از "کا‌ گ‌ ب" و یا "اف‌ اس‌ بی" آمده‌اند.

"نیکلای پتروف" می‌گوید که امروز "سیلوویکی"ها بیش از ٤٫۵ میلیون نفر هستند و در حدود ۶ درصد جمعیت روسیه را تشکیل می‌دهند. او می‌گوید روسیه در سال ٢٠١٤ به طور کامل مبدل به یک دولت "سیلوُویکی" شده است؛ در این مقطع زمانی نیز رویکرد سیاسی کشور تغییراتی کرده و "سیلوُویکی"ها مبدل به مردان و زنان درجه اول این کشور شده‌اند؛ به بیان دیگر، آنان خواص هستند و دیگران عوام هستند. از آن زمان قدرت آنان هرآینه افزایش یافته است. این درحالی است که نهادهای سیاسی رسمی روسیه بیش از پیش تضعیف شده‌اند.
در همین حال، نقش "سیلوُویکی"ها در انتخابات مختلف این کشور تعیین‌کننده است. انتخابات شهردارها در تابستان گذشته نشان داد که آنها تمامی سرنخ‌های انتخابات را در دست دارند و اگر هر کسی جرأت کرده و بخواهد از مسیر دیگری به مناصب انتخابی کشور دست یابد، به شدت سرکوب شده و از میدان خارج می‌شود.
در شرایطی که تظاهراتی در کشور پا می‌گیرد، نهادهای رسمی روسیه که به طور غیرمستقیم تحت کنترل این گروه است، مانند گارد ملی روسیه، کمیته‌های تحقیق و دادگاه‌ها، امور را در دست گرفته و به نفع نظام قدرت پنهانِ کشور اوضاع را سرو سامان داده و شلوغی‌ها را خاموش می‌کنند.
به گفته این کارشناس سیاسی متخصص روسیه، با این وجود " دولت پنهان" در روسیه از ساختارهایی تشکیل شده است که برای مناطق نفوذ، کنترل منابع کشور و نزدیکی و تقرّب بیشتر نزد رئیس جمهوری پوتین، با یکدیگر رقابت داشته و گاهی اختلاف نظر پیدا کرده و بعضاً درگیر می‌شوند.
"نیکلای پتروف" می‌گوید این موضوع اهرم‌هایی را در اختیار کرملین قرار می دهد که این گروه بزرگ و هیولایی شکل را تحت کنترل خود قرار دهد.

حمله ارتش ترکیه به مناطق کردنشین شمال سوریه و ناتوانی جهانی در برابر اردوغان
حمله ارتش ترکیه به مناطق کردنشین شمال سوریه و ناتوانی و انفعال جامعه جهانی در برابر سوداگری‌های رئیس جمهوری ترکیه که بسیاری او را "سلطان آنکارا" نام نهاده‌اند، در روزنامه‌های امروز فرانسه بازتاب گسترده‌ای داشته است.

روزنامه فیگارو، روزنامه راست فرانسه در صفحه اول خود تصویری از زنان و کودکان کُرد روستایی را در شمال سوریه نشان می‌دهد که در حالت اضطرار، توشه برداشته و انبانه به دست، خانه و کاشانه خود را ترک می‌کنند. فیگارو می‌نویسد در برابر حمله ارتش ترکیه، کردها تنها مانده‌اند و به رغم سرزنش‌های گسترده جهانی و تهدید تحریم واشنگتن، ترکیه گوش شنوا ندارد و به پیشروی خود در مناطق شمال سوریه ادامه می‌دهد. از آغاز حمله ارتش ترکیه به مناطق شمال سوریه، فقط طی دو روز گذشته بیش از ٧٠ هزار نفر از جمعیت این مناطق ناگزیر به ترک خانه و روستاهای خود شده‌اند.

"فیلیپ ژِلی"، در سرمقاله شماره امروز فیگارو تحت عنوان «جهانی بدون ژاندارم» چنین می نویسد: حمله نیروهای ترکیه به شمال سوریه مانند آزمایشگاهی است که اوضاع کنونی جهان را نشان می‌دهد؛ جهانی بدون ژاندارم که درآن گروهی با زور امور خود را پیش می‌برند در حالی که گروهی به حرف زدن می‌پردازند.
او در ادامه می‌نویسد: دونالد ترامپ درمکالمه تلفنی چند روز پیش خود با رجب طیب اردوغان در مورد اوضاع شمال سوریه توافق کرده است. او به اردوغان برای انجام «یک عملیات نظامی که از خیلی وقت پیش، برنامه‌ریزی شده بود» چراغ سبز داده است و در همین حال در این تصیمم‌گیری، خود را کنار کشیده و می‌گوید هیچ دخالتی در این عملیات ندارد. ترامپ می‌گوید به هیچ وجه، نه قصد حمایت از کردها را دارد و نه می‌خواهد در این مسئله دخالت کند. او درباره اسرای داعش که در زندان‌های کردهای سوریه هستند، از خود سلب مسئولیت می کند و می‌گوید این مسئله به آمریکا مربوط نیست و در این‌ مورد، مسئولیت با اروپایی‌ها و ترک‌هاست.
فیلیپ ژِلی می‌نویسد، دونالد ترامپ در فردای روزی که این سخنان را اظهار کرد، وقتی توافق وی با سلطان آنکارا مورد انتقاد شدید اردوگاه خودی‌ها یعنی جمهوری‌خواهان قرار گرفت، ناراحت شده و توئیت می‌کند که «اگر ترکیه زیاده‌روی کرده و کاری را انجام دهد که برای من غیرقابل قبول باشد، اقتصادش را نابود خواهم کرد».
سرمقاله نویس فیگارو ادامه می‌دهد، ولی آقای اردوغان که تحت تأثیر این حرف‌ها واقع نشده، ٤٨ ساعت صبر می کند که آمریکا نیروهایش را از منطقه خارج کند و سپس عملیات باصطلاح "چشمه صلح" را آغاز می‌کند.
در چنین شرایطی، دونالد ترامپ برای توجیه اقدام خود که پشت کردهای سوریه را خالی کرده و آنان را در برابر سلطان آنکارا تنها گذاشته است می‌گوید که کردها در جنگ جهانی دوم به آمریکا کمک نکردند و در عملیات پیاده کردن نیرو در "نوُرماندی" مشارکت نداشته‌اند. آنان برای بدست آوردن زمین‌های خود می‌جنگند، چیزی که به خود آنها مربوط است و به ما مربوط نمی‌شود و اگر آنان آنقدر ساده هستند که برای اینکه ما از شر داعش خلاص شویم جنگیده‌اند و در این راه بیش از ١١ هزار کشته داده‌اند، این مشکل خودشان است و مشکل ما نیست.

فیگارو همچنین در گزارش دیگری، به قلم "دلفین مینویی" می‌نویسد که حمله ارتش ترکیه به کردهای شمال سوریه می‌تواند مخاطراتی برای ترکیه داشته باشد. او می‌نویسد که این عملیات، بدون ریسک نیست و «اگر نیروهای نظامی ترک، برتری‌هایی در جنگ در صحرا و مناطق غیرشهری دارند، رزمندگان کُرد بسیار آموزش‌دیده هستند و می‌توانند در مناطق شهری، در جنگ چریکی، نیروهای ترک را غافلگیر کرده و خسارات بسیار زیادی به ارتش ترکیه وارد آورند. همچنین آنان می‌توانند از طریق خاک سوریه به مناطق مرزی داخل سوریه حمله کرده و در این رابطه ترکیه را در تگناهای جدی قرار دهند.

فیگارو، در گزارش دیگری به قلم "ایزابل لاسر" به استحکام روابط بین رجب طیب اردوغان و ولادیمیر پوتین می‌پردازد. لاسر به شباهت‌های بسیار زیاد این دو نفر از نظر نگرش و کیش شخصیت اشاره می‌کند و می‌گوید که اردوغان مانند پوتین بر این باور است که دنیا تغییر کرده و نظمی که تا کنون در سطح جهانی مطرح بوده قدیمی شده و دیگر کارآیی لازم را ندارد و هر دو آنها، نگرش و رویکرد خود را با توجه به ضعیف شدن اردوگاه غرب تنظیم می‌کنند و در چنین شرایطی آنان راه استقلال رأی و تصمیم‌گیری بدون وابستگی به قدرت‌های غربی را دنبال می‌کنند.

اومانیته، روزنامه چپ فرانسه نیز گزارش مفصلی را به موضوع حمله ارتش ترکیه به کردهای شمال سوریه اختصاص داده است. این روزنامه در گزارشی تحت عنوان «رؤیای شیطانی سلطان آنکارا» می‌نویسد: رئیس جمهوری ترکیه راهبردی را دنبال می‌کند که بر اساس آن درصدد تولد دوباره امپراطوری عثمانی است؛ یک امپراطوری عثمانی قرن بیست‌ویکمی.
هدف اردوغان اینست که ترکیه را مبدل به یک قدرت بزرگ منطقه‌ای کند، قدرتی که نقش کلیدی داشته باشد و حل هر مشکلی در منطقه بدون وجود او امکان‌پذیر نباشد.

 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است