گوش کنید دانلود پادکست
  • 15h00 - 15h05 GMT
    GMT 15h00 13/11 اخبار جهان
  • 15h05 - 15h30 GMT
    GMT 15h05 12/11 دنباله برنامه
  • 15h30 - 15h44 tu
    GMT 15h30 12/11 اخبار جهان
  • 15h44 - 16h00 tu
    GMT 15h44 12/11 دنباله برنامه
  • 16h00 - 16h05 tu
    GMT 16h00 12/11 اخبار جهان
  • 16h05 - 16h30 tu
    GMT 16h05 12/11 دنباله برنامه
  • 16h30 - 16h44 tu
    GMT 16h30 12/11 اخبار جهان
  • 16h44 - 17h00 tu
    GMT 16h44 12/11 دنباله برنامه
برای بهره گیری کامل از فرآورده های چندرسانه ای، پلاگین فلش را در مرورگر رایانۀ خود نصب کنید برای ورود، کوکی ها را در رایانۀ خود فعال کنید سایت ار.اف.ای با مرورگرهای مختلف و از جمله اینترنت اکسپلورر۸، فایر فاکس۱۰، سفری ۳، گوگل کروم ۱۷ و .. سازگار است
افغانستان

نوروز ١٣٩٨ بر شما خجسته باد

media سال نو بر شما مبارک باد RFI/PERSAN

سالی سپری شد. سالی دیگر تازه آغاز راه کرده است. سالی که رفت کوله بار خود را به سالی که آمده است سپرد. کوله باری که مرده‌ریگِ زمانِ همواره در گذر است و اینک با گذر خود بهار و زندگی و امید می‌آورد و این چنین بشارتِ زایش پُردوام و پایداری می‌دهد.

مردمانی که در فلات کهن ایران می‌زیستند، نیاکانِ زادگان امروزِ سرزمین‌های گوناگون این خطۀ پهناور، با نفس طبیعت، دم فرو می‌بردند و برمی‌آوردند. نوروز را از آنرو گرامی می‌داشتند که نشانِ بیداری طبیعت پس از خواب زمستانی بود. آنان با بهار می‌کاشتند، تابستان را به آبیاری و بارداری سپری می‌کردند، با پائیز بار برمی‌گرفتند و می‌اندوختند و زمستان، همانند طبیعت، برای نو کردنِ نیرو، آرام می‌گرفتند. بهار تازه همواره زمانِ برپا خاستنِ نیروی نو شدۀ پنهانی بود که همه جا جوانه می‌زد و سر بر می‌آورد.

ملّت‌ها و کشورها و تمدن‌ها نیز همواره این چنین‌بوده‌اند.آنهائی که کاشتند، درویدند و آنها که به خواب رفتند، هیچ ندیدند. سرزمین جمشید نیز همین گونه بوده است. دهه‌های پُربار و کامیار داشته و سده‌های پُر خار و بی بار.

در زمانۀ ما نیز زندگی انسان اینچنین است. هنگامی وقت کاشتن و بارور ساختن است، دوره‌ای زمانِ پرداختن وامیّد داشتن است، فصلی موقعِ چیدن و حاصل برداشتن است و زمانی نیزهنگامِ بهره گرفتن و آرمیدن است.

آنکه به طبیعت نگریسته و از طبیعت آموخته، دریافته که از امروز باید به فکر فردا بود. امروز باید فردا را بارور کرد.

هر هنگام امّا به نمایش هر سالۀ طبیعت دل سپرده و اندرز او را به کار بسته، فردائی شکوفان و آبادان آفریده و هر زمان بر آن پشت کرده و دل به روزگار خویش بسته، شعلۀ باور به فردا را خاموش کرده و آینده را خشکانده است.

آنکه امّا نمی‌کاود و نمی‌کارد، باری بر نمی‌گیرد و انبانی پُر نمی‌کند.

نوروز از همین رو بیدار می‌کند و پیام امیّد می‌آورد. بشارت می‌دهد که کودک شیر خوار طبیعت «لب به لبن» بسته و با شتاب «فرّ جوانی» می‌گیرد. همین در دل‌ها، چراغ امیّد می‌افروزد و خود نیروی سازندگی و پایداری می‌شود.

زمانه‌ای که پیام امیّد ندهد، که باور به فردا را بارور نکند، که شور برپا ساختن نیانگیزد، زمستان در زمستان است و تاریکی و سوز و سردی در پی خواب. کوله باری که هر سال به سال دیگر می سپارد، تهی و پُر درد و آرمان‌کُش و بی فرداست.

بیدارتان آرزو می‌کنیم و نوروز را بر شما خجسته می‌خواهیم. روحتان شاد، تنتان تندرست و روزگارتان کامروا باد.

 
با تاسف، مهلت اتصال به پایان رسیده است